Kiedy najwcześniej przeprowadzić diagnozę sensoryczną u dziecka?

Rozwój integracji sensorycznej zaczyna się już w życiu płodowym i intensywnie postępuje w pierwszych latach życia dziecka. Gdy proces ten nie przebiega prawidłowo, mogą pojawić się trudności w codziennym funkcjonowaniu – z jedzeniem, ubieraniem się, ruchem, emocjami czy koncentracją. W takich przypadkach pomocna okazuje się diagnoza sensoryczna, która pozwala rozpoznać, z jakimi wyzwaniami mierzy się układ nerwowy dziecka i jak można je wspierać.

Diagnoza już od 2. roku życia

Choć wiele trudności rozwojowych może być mylonych z „etapami dojrzewania”,diagnoza sensoryczna może być przeprowadzona już u dziecka około 2. roku życia, jeśli opiekunowie lub specjaliści (np. logopeda, fizjoterapeuta, pediatra) zauważą niepokojące objawy. Zaliczają się do nich m.in. nadwrażliwość na dotyk, dźwięki, trudności z koordynacją ruchową, opóźnienia w rozwoju mowy czy silne reakcje emocjonalne na zwykłe sytuacje. Wczesna diagnoza pozwala wdrożyć terapię SI i uniknąć pogłębiania się problemów, które mogą wpływać na rozwój społeczny i edukacyjny dziecka.

Na czym polega diagnoza i kto ją przeprowadza?

Diagnoza sensoryczna jest wykonywana przez certyfikowanego terapeutę integracji sensorycznej i składa się z kilku spotkań – obejmujących wywiad z rodzicem, obserwację dziecka oraz testy standaryzowane, dostosowane do jego wieku. Celem jest zrozumienie, jak dziecko odbiera bodźce zmysłowe i jak reaguje na świat zewnętrzny. Wyniki diagnozy pozwalają zaplanować indywidualny program terapii SI, dostosowany do potrzeb dziecka – zarówno w formie ćwiczeń w gabinecie, jak i zaleceń do domu. Wczesne wsparcie może znacząco poprawić jakość życia dziecka i całej rodziny, dlatego nie warto odwlekać wizyty u specjalisty.